Home Vereniging Activiteiten Natuurgebieden Natuur Fotoalbum

  • Boomplantactie
  • Velduil in de Uitkerkse Polder
  • Natuurpuntreis Eastbourne: Seven Sisters
  • Natuurpuntreis Kinderdijk
Nachtegalenwandeling in de Netevallei
(1 mei 2016)



terug naar Verslagen - Activiteiten

Het geheim van de keel van de nachtegaal

Dat wilden 23 vroege wandelaars op 1 mei ontdekken langs de Nete.
De temperatuur bedroeg om 6.30 u slechts 4░, maar de zon was van de partij en het beloofde een prachtige dag te worden.
De weken voorafgaand aan de wandeling hadden ons wel in spanning gehouden: koud, nat en guur! Zou onze trekvogel met zijn fabelachtige zangkwaliteiten al teruggekeerd zijn van het overwinteringsgebied in tropisch Afrika? Of vertoefde hij nog op het warmere Iberische schiereiland of in het zuiden van Frankrijk?
Zouden we hem te zien krijgen? Waarschijnlijk niet, want hij is een echte "skulker", onopvallend en schuw.
Aan Lodijk werden we verwelkomd door 3 oeverlopers en even verder schoten 2 reeŰn schichtig weg, waarschijnlijk in hun ochtendlijk grazen gestoord door een bonte bende van het menselijke ras. Tijdens onze verdere wandeling zouden we nog af en toe een soortgenoot van deze grazers ontmoeten.

Slechts enkele honderden meters verderop hoorden we een eerste keer de nachtegaal! Weliswaar aarzelend maar .... Hij was dus gearriveerd, deze definitieve lentebode.
Onze verwachtingen waren nu hooggespannen en we wachtten op zijn echte gezang dat klinkt als een klok en dat hij laat horen in vloeiende, krachtige tonen. We wilden hem vooral horen, want om te zien is de nachtegaal weinig indrukwekkend. De mannetjes en vrouwtjes zijn ongeveer even groot (16 cm). De bovenzijde is warmbruin en ze hebben een roodbruine staart en stuit. De jonge vogels zijn gevlekt als een jonge roodborst maar de staart is roodachtig bruin. Zijn snavel lijkt een slanke, dunne merelsnavel (hij is verwant aan de lijster).
Ondertussen hadden we gehoord dat ze met z'n tweeŰn waren maar ze hielden zich schuil, waarschijnlijk in het lage en dichte struweel, want dat is hun geliefkoosde plek: gemengde, niet dichte loofbossen met dichte ondergroei van laag struikgewas en beschuttende bodembedekking van bramen.
We zetten onze tocht verder met de vraag of hij zijn wetenschappelijke naam vandaag nog alle eer zou aandoen: Luscinia megarhynchos, oftewel grote keel.
Verder kuierend werden we begeleid door een symfonie van zanglijster, merel, zwartkop en tjiftjaf. De tuinfluiter fezelde zijn lied, de fitis floot zijn helder, aflopend riedeltje en de koekoek riep zijn eigen naam.
De sprinkhaanzanger verraste ons regelmatig met zijn rinkelend laag, krekelig geluid (what's in a name?) en van boven op hun paaltjes riepen de roodborsttapuiten "wiet-klik", net alsof ze 2 steentjes tegen elkaar lieten klikken.

Verderop ontdekten we nog "geheimzinnige sporen" die achteraf van een sikahert bleken te zijn.

Van een mannelijke zwartkop kregen we een privÚ-concert en verderop trakteerden koolmees en bonte vliegenvanger ons op een duet. Deze laatste zomergast met z'n wit-zwarte verenkleed was toch wel een bijzondere waarneming, want we krijgen hem zelden te zien!

Nog tweemaal lieten de nachtegalen van zich horen, telkens boden ze ons de aanzet van hun lied maar voor een volledige aria zullen we een van volgende ochtenden graag terugkeren naar onze Netevallei in lentekleed!

Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik de titel van dit schrijfsel gestolen heb van een prachtig verhaal geschreven door Peter Verhelst en rijkelijk ge¤llustreerd door Carll Kneut.
Ge´nspireerd door het sprookje "De Chinese nachtegaal" uit 1843 van Hans Christian Andersen, waarin deze vertelt over de Chinese keizer die de zang van de nachtegaal wil bezitten, maakt Peter Verhelst van zijn boek een juweel.
Het boek is geschikt voor mensen vanaf 6 jaar. Dus zowel voor u, uw kinderen en/of kleinkinderen. Als u dat boek ter hand neemt zal u zeker van de partij zijn op onze vroegochtendwandeling met royaal ontbijt 2017. Want, gesteund door het enthousiasme van de wandelaars/ontbijters van 1 mei 2016, zullen we volgend jaar graag voor een herhaling zorgen.

En voor wie nˇg niet overtuigd is: met volgende woorden omschreef de Nederlandse dichter J.C. Bloem (1887-1966) het troostende lied van de nachtegaal:


Ik heb van 't leven vrijwel niets verwacht
't Geluk is nu eenmaal niet te achterhalen
Wat geeft het? - In de koude voorjaarsnacht
Zingen de onsterfelijke nachtegalen.

(Bekijk het fotoalbum hier.)

vroege vogels

© Natuurpunt Heist-op-den-Berg   -